Boek: De kracht van depressie

Een paar maanden geleden kreeg ik via uitgever BigBusinessPublishers het boek ‘De kracht van depressie’ van Peter OOSTElBOS opgestuurd. De titel sprak mij aan en stelde niet teleur.

Peter Oostelbos vertelt in het boek zijn eigen verhaal, over de depressies waar hij al van jongs af aan mee te maken heeft. Hij deelt veel over zijn jeugd en opvoeding en de lange weg naar de diagnose depressie.

Hij geeft veel praktische voorbeelden, bijvoorbeeld uit zijn eigen ervaring. Hierdoor kun je je eigen patronen/oorzaken ontdekken, waar je misschien niet eerder bij stilstond. Zo ben ik er door het boek achter gekomen dat mijn depressie/burn-out eigenlijk vooral ontstond door iets wat ik al van jongs af aan doe.

Ik heb mezelf van kinds af aan voorgehouden dat ik goed genoeg moet zijn voor iedereen. Met de beste bedoelingen leerden mijn ouders mij dat ik met alle kindjes moest spelen, niemand moest buitensluiten. Op de basisschool kreeg ik vaak complimentjes van de leraren, omdat ik naar het gymnasium zou gaan. Onbewust werd mij daardoor een druk opgelegd om door iedereen aardig gevonden te worden en altijd goed te presteren. Zolang ik dat deed, waren mensen aardig tegen me. Daardoor ben ik langzaamaan veranderd in een perfectionist en dat was, zoals jullie maandag konden lezen, een grote oorzaak van mijn burn-out in 2015.

In het boek biedt Oostelbos ook handvatten om zelfs tijdens een depressie de leiding over je leven terug te pakken. Voor je het weet, neemt een depressie je leven over en laat jij alles passief gebeuren. Maar dat hoeft niet, zo blijkt uit het stappenplan in het boek. Ik herken er zeer zeker elementen uit, maar zal ze niet allemaal prijsgeven in dit stuk. Koop vooral het boek als je zelf benieuwd bent šŸ˜‰

De titel van het boek vond ik erg interessant. Ik zie namelijk inmiddels ook wel degelijk in dat mijn burn-out/depressie mij veel heeft gekost, maar ook zeker veel heeft gebracht. Zonder dat dieptepunt een paar jaar geleden, zou ik nu niet zijn waar ik ben. En daar ben ik best wel dankbaar voor. Zoals Oostelbos ook schreef: ‘Wie ik ben, is niet ondanks, maar dankzij de depressie’.

X Nikki

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *