Boekenwurm

Een boekenwurm is volgens de (dikke) Van Dale iemand die veel leest. Ik lees zelf niet extreem veel, maar vind het wel erg ontspannend. En ik heb me voorgenomen weer wat meer te gaan lezen. Om verschillende redenen.

Volgens mij lees ik van jongs af aan al redelijk veel. Het begon met alle Pinkeltje boeken en de “Hoe overleef ik…” serie. Daarna begon ik alle Shopaholic boeken te lezen en ergens in een grijs verleden las ik ook nog wel wat thrillers, bijvoorbeeld van Nicci French. Dat is al wel een tijdje geleden, want ik blijk best een levendige fantasie te hebben en na zo’n thriller schrik ik altijd midden in de nacht wakker, volledig overtuigd van het feit dat iemand in huis is om mij iets aan te doen. I know.. overdreven.

Wat ik fijn vind aan boeken lezen, is de ontspanning. Tegenwoordig hoor je steeds meer over ‘in het nu’ leven. Daar worden we met zijn allen veel slechter in. Ikzelf incluis. Ik kijk tv met mijn telefoon in mijn hand, om ervoor te zorgen dat ik niets mis op alle social media kanalen. En tegelijkertijd denk ik dan ook nog even na over wat ik voor het werk allemaal nog moet doen die week. Door een boek te lezen, staat mijn hoofd echt even helemaal stil. Ik ga volledig op in het boek en denk nergens anders aan. Dat werkt voor mij zoveel beter dan tv kijken.

Daarnaast kun je van boeken veel leren. Over jezelf, over het leven, of over het onderwerp waar je over leest. In het laatste geval zijn het vaak studieboeken. Houd ik trouwens ook van. Ik ben een beetje een nerd, stiekem. Of niet echt stiekem, misschien.

De afgelopen weken las ik het boek ‘Mijn leven in de wildernis’ van Miriam Lancewood. Als je Floortje naar het einde van de wereld kijkt, ken je haar misschien wel. Ze woont samen met haar man Peter, die dertig jaar ouder is dan zijzelf, in Nieuw Zeeland en heeft te voet het hele land doorkruist.  Floortje heeft haar opgezocht en ik was al erg onder de indruk toen ik die aflevering op tv zag, maar na het lezen van het boek nog meer. Je kunt die aflevering trouwens nog terugkijken:
https://www.npo.nl/floortje-naar-het-einde-van-de-wereld/17-02-2016/VARA_101377617.

Ook van dit boek heb ik weer wat dingen geleerd. Allereerst dat geluk eigenlijk gewoon tevredenheid is. In deze maatschappij streven we altijd maar naar meer. Meer afvallen, meer verdienen, een groter huis, meer kinderen (maar niet teveel, want dan pas je er ook weer niet bij). Maar uiteindelijk gaan al die dingen niet zorgen voor meer geluk, dat zal toch uit jezelf moeten komen. Geluk is tevreden zijn met wat je hebt.

Daarnaast las ik ook over de angstige momenten die Miriam doormaakte terwijl ze tijdens de schemering in de wildernis rondliep, helemaal alleen, op zoek naar dieren om op te jagen, zodat ze weer wat vlees konden eten. Het moment op zich is niets om bang voor te zijn. Er is namelijk niets of niemand die haar daar iets zal doen. Je angsten komen voort uit je eigen gedachten.  En dat is voor mijzelf denk ik een goede les. Ik ben nogal een watje en durf weinig. Heb hoogtevrees, ben bang voor spinnen, ga liever niet in het donker naar buiten, etc. Terwijl ik nog nooit van grote hoogte ben gevallen of ben gebeten door een spin in het donker, haha! Allemaal irrationele angsten, die ik zelf creëer. En ik hoef niet van al deze angsten af hoor, want ze zitten me niet ontzettend in de weg, maar ik zou het fijn vinden als ik over een hoop dingen wat relaxter zou gaan denken.

Kortom: aanrader, dat boek! Ik ga de aflevering van Floortje ook weer eens terugkijken. Nu ik het boek heb gelezen, denk ik dat ik daar weer anders naar kijk.

Maar eerst: lezen in mijn volgende boek 😉

X Nikki