Zwangerschap – Sporten

IEDERE DONDERDAG, DE DAG WAAROP MIJN ZWANGERSCHAP WEER PRECIES EEN WEEKJE VERDER IS (VANDAAG 21 WEKEN), DEEL IK EEN ZWANGERSCHAPSBLOG MET JULLIE. DEZE WEEK WIL IK HET EVEN HEBBEN OVER sporten tijdens de zwangerschap.

Ik had me altijd voorgenomen dat ik tijdens mijn zwangerschap gewoon zou blijven sporten en gezond zou blijven eten. Ik zou er absoluut voor zorgen dat ik niet teveel zou aankomen en fit bleef. Die eerste maanden gooiden alleen wat roet in het eten…

Mijn sportkleding lag te verstoffen in de kast en van de gedachte aan gezond eten begon ik al te kokhalzen. Nee, het enige wat ik wel weg kreeg waren schaaltjes Cornflakes en glazen Yogho. In plaats van drie ochtenden in de week voor het werk te gaan sporten, bleef ik langer in bed liggen om de vermoeidheid te verminderen en in de hoop dat de ochtendmisselijkheid dan spontaan zou verdwijnen.

Inmiddels voel ik me een stuk beter en kan ik weer lekker eten, zowel gezond als ongezond. Als het maar veel is 😉 Om al dat eten een beetje te compenseren, ben ik ook weer begonnen met sporten. Maar wat dan precies?

Vol goede moed ging ik een aantal weken geleden voor het eerst weer naar de sportschool. Ik had mijn trainer ingelicht over de zwangerschap en kreeg een geschikt schema. Het nadeel? Ik blijk krachttraining echt alleen leuk te vinden als ik resultaat kan behalen. En hoe hard ik ook zal sporten de komende maanden, in plaats van strakker zal mijn buik alleen maar dikker worden. Dus ik besloot mezelf niet meer koste wat het kost naar de sportschool te slepen en naar andere oplossingen te zoeken.

Ik wandel natuurlijk al regelmatig, omdat we zo’n blije actieve hond hebben. Mijn lunchpauze bestaat standaard uit een rondje in de buitenlucht met de hond. Heerlijk om even op adem te komen en in beweging te zijn. Dus echt beweging te kort heb ik sowieso niet. Maar goed, eten te kort heb ik de laatste weken ook niet, dus met alleen die uitlaatrondjes ging ik de extra kilo’s niet in toom houden 😉

Samen met een hoogzwangere vriendin ben ik dus al een aantal keer gaan zwemmen. Op rustig tempo lekker in beweging zijn. Dat bevalt me eerlijk gezegd echt goed. De eerste keer merkte ik wel weer dat mijn conditie niet meer is wat ie een half jaar geleden was. Ik had na een uurtje zwemmen drie dagen last van spierpijn in mijn armen. Oeps.

Daarnaast ben ik sinds een paar weken weer aan het hardlopen. No worries, ik ga echt niet ineens weer een halve marathon lopen. Ik zie wel hoe ver ik kom en hoe hard ik kan. Ik ben ook heel verstandig helemaal opnieuw begonnen, met steeds 2 minuutjes lopen en 2 minuutjes wandelen. Ik weet namelijk dat ik anders weer veel te hard van stapel zou lopen. Dus ik ga nu een paar keer in de week bij de atletiek trainen met de startersgroep. Benieuwd hoe lang ik dit kan blijven doen. Ik heb het hardlopen echt gemist!

Twee weken geleden ging ik voor een proefles zwangerschapsyoga met een vriendin mee. Sinds gisteren heb ik daar een 15-lessenkaart en probeer ik dus wekelijks een lesje yoga mee te pakken. Dat is niet per se de sportieve variant van yoga die ik een aantal jaar geleden een tijdje heb gedaan, maar meer een avond ontspannen en voelen hoe mijn lijf voelt. En even bezig zijn met ‘zwanger zijn’, want soms schiet dat er wel bij in, tijdens drukke werkdagen.

Al met al ben ik dus toch nog best goed in beweging. Nu ik dit schrijf heb ik al een hele dag last van mijn linkerheup/-bil en ik hoop heel erg dat dat ermee te maken heeft dat ik misschien verkeerd heb geslapen ofzo en dat het geen ander kwaaltje is. Ik zou het bewegen namelijk graag zo lang mogelijk volhouden. Niet om al dat extra eten te compenseren hoor, dan moet ik écht veel gaan sporten, maar gewoon om toch zo fit mogelijk naar die bevalling toe te leven. Ik ben er namelijk van overtuigd dat dat zowel tijdens als na de bevalling erg fijn zal zijn.

21 weken update

Inmiddels zijn we dus officieel over de helft. Afgelopen dinsdag hadden we de 20 weken echo en die was fantastisch. Alles zag er goed uit en ik genoot ervan om ons kleine meisje weer even te zien. Hoe ze knipperde, hoe ze met haar vuistjes haar gezicht aan het verstoppen was, haar lange benen (lijkt nu al op haar vader). Zo fijn om te zien!

Daarnaast voel ik me ook goed. Ik merk wel dat ik toch echt af en toe nog keihard tegen de muur loop en te veel van mezelf verwacht. Drie keer in de week hardlopen, 1x yoga, 1x zwemmen, 1x hondenschool, 32 uur per week werken en dan ook nog eens met allemaal mensen willen afspreken, is misschien te veel. Dus ‘moet’ ik van mezelf weer even wat minder ‘moeten’. Vaker stilstaan bij wat ik op dat moment echt even nodig heb. En verbazingwekkend vaak is dat maar een ding: RUST! Dus dat ga ik wat meer inplannen, tussen al het sporten en werken en alle andere leuke dingen door 🙂

X Nikki

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *